Bu yazıyı dün gece (15 Mayıs'ın ilk dakikalarında) saat 01.00 sularında kaleme aldım.

İnsan bazı verileri öğrendiğinde şaşkınlığını gizleyemiyor. Doğru olduğuna inanmak istemiyor.

Gidenlerin arkasından üzülüyoruz. Fakat ancak kaybedince anlıyoruz bazı değerleri...

Genel kültür bilgi yarışmalarda sıkça sorulan, “İkinciyi geçen at kaçıncı olur?” şeklinde bir soru vardır. Muhatapların çoğu acele ile ‘1. olur' cevabı verseler de, doğru cevap, ikinciyi geçen at 2. olur şeklindedir.

7 Şubat tarihli yazımız “Yargıya 'imtiyazlı sanık' baskısı” başlığını taşıyordu.

2007 yılında Sayın Abdullah Gül cumhurbaşkanı seçilmesin diye akıl almaz oyunlar oynandı. Asker muhtıra yayınladı, Anayasa Mahkemesi 367 kararı ile hukuk kavramının yüzünü kızarttı.

Bugün 24 Nisan. Çok uzun yıllardan beri ilk defa 24 Nisan'a stressiz girdiğimizin farkında mısınız? Daha önce 24 Nisan'da ne oluyordu da bu defa olmuyor, neden olmuyor, bunun üzerinde iyi düşünülmelidir?

Akil İnsanlar heyetinin Anadolu'da yürüttüğü temasları yakından izliyorum. Eğer herhangi bir parti ülkenin 7 bölgesine gönderebileceği böylesine yürekli 63 isimden oluşan takım kurabilse, tek başına iktidara gelir.

Yıllarca bu millete “Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya” mesajını veren Üstad Necip Fazıl'dan, hayatı boyunca aklından çıkarmadığı şu önemli tavsiyeyi alır:

Öyle eserler vardır ki, onları sadece üzerinde bulundukları ülkeye ait görmek insanlık tarihine karşı hürmetsizlik olur. Onlar tüm insanlığın ortak mirasıdır ve onları korumak da tüm insanlığın ortak borcudur.