Sibel Akçekaya

Buenos Aires, a two-word bohemian poem…
That bohemian poem has been calling me for some reason.

Spiritual yani maneviyat ile ilgili yüzlerce kitap dolanıyor ortalıkta..Özellikle de Amerika’da..

Kapitalist bir ortamda yaşadığımızı düşünürsek, maneviyatla ilgili birçok kitabın belli bir seviyede materyalizm içermesi kaçınılmaz oluyor.

Dünyada çok populer olan “SECRET” bu kitaplardan biri..Ben genelde bu tür kitapları tesadüfen okurum. Secret elbette bunlardan biri idi. Bir arkadaşım bu kitaba sahip olunca söyle bir karıştırdım kitabı..

Soner Yalçın’in AKP’li hanımların nasıl tesettüre girdiklerini ve tesettüre girdikten sonra nasıl ev hanımı olduklarını anlatan yazısını son derece ilginç ve bir o kadar da duşündürücü buldum.

Okulda türban takmak için verilen bunca kavga, üniversitede harcanan onca emek ve tüketilen kisitli devlet kaynaklarından sonra bu kadınlarımızın evinin hanımları olduğu gerçeği..

Bu gerçek uzun süreden beri aklımda kurcalanan kadınların genel gidişatı ile ilgili sorulara bir yenisini kattı.

Fiziksel ve ruhsal sağlığımızın içiçe olduğunu ve sürekli birbirini etkilediğini bilmeyen yoktur herhalde. Psikolojimizin hastalıklara yakalanmada veya iyileşmelerde rol aldığı; fiziksel durumumuzun da ruhsal durumumuzu etkilediği kaçınılmaz bir gerçektir. Bu yüzden sağlıklı beslenme sizi fiziksel ve ruhsal mutlu yapacak en önemli araçlardandır. Bu aracı doğru kullanmak aslında çok basit. Yiyip içtiğimiz gıdaların içeriğinde ne olduğu ve nasıl süreçlerden geçirilerek oluşturulduğunu bilmek bilinçli beslenme yolunda ilk önemli adımdır. Yediğimiz bazı şeylerin aslında zehir ile eşdeğer kimyasal maddeler olduğunu bilmek biraz midenizi rahatsız edecek ve belki de o gıdaları hayatınızdan sonsuza kadar çıkartacaksınız.

Mutsuzluk kişinin bu hiyerarşide yönünü şaşırmasıyla başlar. Bireyin bu hiyerarşideki asıl amacı yukarı yani dikey bir ilerleme sağlamasıdır. Ancak mutsuzluk kişinin bu basamakları tırmanırken herhangi bir noktada durup dikey ilerlemesini yatay genişlemeye terketmesiyle başlar. Yukarı doğru basamaklarda kişi sadece kendi nefsi ile savaşması gerekirken ya da kendisi ile ilgili olayları deneyimlemesi gerekirken bir anda durur ve diğer insanlarda olanlara gözü takılır. Kendine ait olmayan veya olmaması gereken şeyleri ister ve bunları elde edebilmek içen kişisel gelişimini durdurur. Belki ömrünü sırf bunlar için harcar ve asla yukarı çıkamaz, mutluluğa eremez.

Ne kadar isyan etsek de etrafımızda kontol edemediğimiz ve bizi aşan şeyler ve olaylar vardır. Dünyaya düştüğümüz ilk günden itibaren ne isek onu yaşamamız gerekir. Bence bunun esaretle hiçbir ilgisi yok, tam tersine özgür ve güzel bir dünya yaratmak için gerekli bu görev dağılımı.Bereber çalışarak dünyadaki mükemmel dengeyi sağlayabilmek. Bir düşünsenize herkese ne olmak istediği sorulsa ve ona göre yetenekler dağılsa…Çoğu insanın seçeceği yetenek ve dolayısıyla meslek muhtemelen en çok para ya da şöhret getirenler olacaktir, şarkıcılık, artistlik, finans gurulugu,futbolcu, vb…Peki ne kadar iyi olacaksınız konunuzda..En iyisi..Peki geriye kalan milyarlarca başka işi kim yapacak..Aslında matematik bu kadar basit.. Herkes doğuştan gelen bir yeteneğe sahiptir dünyadaki görevini vurgularcasına..

Sonuç olarak mükemmellık makro düzeyde vardır.Mikro düzeyde aranmamalıdır. Kendinizi sürekli birileri ile karşılaştiriyor ve birçok kişiye göre aşağıda hissediyorsanız çok büyük bir yanılgı içerisindesiniz. İlk önce kendinizi başkaları ile karşılaştırmak çok yanlis.Diyelim ki karşılaştırdınız o zaman kullandığınız değer yargısı çok önemli. Eğer birisi ile kendinizi karşılaştırdığınızda kendinizi kötü hissediyorsanız hemen kendinize dönüp şu 3 soruyu sormalısınız.

1-Kendimi neden bu kişi ile karşılaştiriyorum? Onda bende olması gerektiğini düşündüğüm birşey mı var?Varsa bu ne?

2-Peki istediğim bu şeyi şimdiye kadar elde edememin sebebi yeterince çalışmamam mi? 3- Yoksa yine bu sey maymun iştahımın istediği ama bana hiçbir faydası olmayan bana mutluluk getirmeyecek o yüzlerce şeyden biri mi?

Hem çok zengin hem çok güzel hem çok başarılı hem çok zeki hem çok mutlu olamazsınız. Tüketim toplumunun bize aşılamaya çalıştığı gibi evren biz sırf kendimizi eğlendirelim ve kişisel zevklerimizi tatmin edelim diye kurulmadı.

Düşünün birgün bitkilerin meyva ve sebze vermeyi bıraktiğini veya hayvanların bir şekilde et vermeyi kestiğini, insanoğlu toptan yok olmaz mi?? Veya güneşin “ben artık sizin dünyanızla uğraşamayacağım canım sıkıldı “ diyip, evrenin başka köşesine gitmeye karar verip dünyamızı terkettiğini..
Nice olur halimiz...

Ne ben güneşten çok farklıyım ne siz bir çiçekten ne de hepimiz bir hayvandan.. Hepimiz aynı evrenin içinde beraber yaşayan ve sahip olduğumuz değişik yeteneklerle ve aidiyetlerle birbirimizin ve evrenin yaşayışına katkıda bulunan ve maddesel olarak atomlardan olusan cisimleriz.
Hepsi bu…

Sibel

Bence psikolojideki Maslow’un ihtiyaç hiyerarşisi insanın bu kısır döngüsünü anlatmaya birebir..Maslow’un hiyerarşisine göre insanoğlu alt düzeydeki ihtiyaçlarını tatmin ettikçe daha üst düzeydeki ihtiyaçlarına yönelmektedir. Sırasıyla fizyolojik gereksinimler, güvenlik gereksinimi, ait olma gereksinimi, sevgi, sevecenlik gereksinimi,saygınlık gereksinimi, kendini gerçekleştirme gereksinimi..Maslow’un listesi insanoğlunun doğal gelişimini gösteren ve bu sayede insanoğluna çağ atlatan süreci özetlemekte bence.. Bu hiyerarşinin en güzel tarafı bireysel gelişimi göstermesi ve insanoğlunun aslında nasıl potansiyelini arttıracağını ve böylelikle de nasıl kendini gerçekleştirip koşulsuz mutluluğa varacağını özetlemesi..