Küçük gönüllerde büyük hayeller vardı.

Yastık- yastık,üstü örtüden evimiz dardı.

O küçük yere bütün  insanlık sığardı.

Keşke çocuk kalsaydık.

Büyükler sorunca öğretileni söylerdik,

İşçi demek ayıp ;mühendis olacam derdik.

Yalanı,yanlışı bilmezdik ; onuda öğrendik.

Keşke çocuk kalsaydık.

 

Bütün istediğimiz bir köpeğim olsun,

Hep oynasın hem evi ,bizi korusun,

Bizimle  oynasın benimle koşsun.

Keşke çocuk kalsaydık.

 

Babalar der .Büyük adam olman lazım,

Gördünmü nereler geldi amcan Kazım,

Hedef yüksek ,yüreme ! Uçmak lazım.

Keşke çocuk kalzsaydık.

 

Hayatın başında şimdiden yorulduk,

Zirveye ulaşmak için ahlakı unuttuk.

Nasıl kazanırsan kazan hapını yuttuk.

Keşke çocuk kalsaydık.

 

Çocukken eşittik zengin ve fakir,

Aynı okul ,öğretmenimiz kel şakir.

Büyüyünce ,birbirimizi gördük hakir.

Keşke çocuk kalsaydık.

 

Ahmet im yoksa ben hala çocukmuyum,

Olurmu ? Var kocaman Teoman torunum,

Bedenim büyüse de yüreğimde çocuğum.

Keşke hepimiz çocuk kalsaydık.

 

Ahmet Şenel 20 Eylül 2017 NY.